Je hebt misschien de termen 'alcoholafhankelijkheid' en 'alcoholmisbruik' gehoord. Alcoholgebruiksstoornis is een enkele medische diagnose die deze voorheen afzonderlijke stoornissen omvat.
Hier is alles wat u moet weten over een alcoholstoornis, inclusief symptomen, behandelingsopties en wat u moet doen als u vermoedt dat u of een geliefde het heeft.
Wat is een stoornis in alcoholgebruik?
Alcoholafhankelijkheid werd eerder geïdentificeerd als ten minste drie van de volgende gedragingen die zich in een periode van 12 maanden voordeden:
- Noodzaak om hoeveelheden alcohol te verhogen om dronkenschap te bereiken of "tolerantie" te vergroten.
- Ontwenningsverschijnselen.
- Drink in grotere hoeveelheden.
- Probeer alcohol te minderen, maar lukt niet.
- Stoppen met sociale, beroeps- of recreatieve activiteiten vanwege drinken.
- Besteed meer tijd aan drinken, herstellen van drinken of proberen te stoppen met drinken.
- Doorgaan met drinken ondanks dat men zich bewust is van terugkerende lichamelijke of psychische problemen veroorzaakt door de drank.
Alcoholmisbruik daarentegen werd door experts gedefinieerd als slechts een van de volgende gedragingen in de loop van 12 maanden:
- Herhaaldelijk gebruik van alcohol dat resulteert in het niet nakomen van de belangrijkste verplichtingen van de functie.
- Herhaaldelijke consumptie van alcohol in situaties waarin dit lichamelijk letsel kan veroorzaken.
- Terugkerende juridische problemen in verband met alcoholgebruik.
- Voortdurend gebruik van alcohol ondanks sociale of interpersoonlijke problemen in verband met alcoholgebruik.
Sinds mei 2013 zijn zowel alcoholafhankelijkheid als alcoholmisbruik echter opnieuw geclassificeerd onder de diagnose alcoholgebruiksstoornis. Simpel gezegd, deze aandoening is een medische aandoening die wordt gekenmerkt door een dwangmatig verlies van controle over alcoholgebruik, wat leidt tot levensproblemen en functionele beperkingen.
Mensen met deze stoornis herkennen vaak de negatieve effecten van alcoholgebruik, maar kunnen toch niet stoppen met drinken.
Wat zijn de symptomen?
Alcoholgebruiksstoornis heeft een prevalentie van ongeveer 6 procent in de algemene bevolking. Risicofactoren zijn onder meer een familiegeschiedenis van verslaving, andere eerdere verslavingen en een levenslange geschiedenis van fysiek of emotioneel trauma.
De aandoening kan variëren van mild tot matig tot ernstig: meer symptomen wijzen op een grotere ernst. Symptomen zijn onder meer:
- Alcoholtolerantie.
- Ontwenningsverschijnselen ervaren.
- Verlangen naar drinken
- Alcohol drinken in onveilige situaties.
- Onvermogen om te voldoen aan werk-, sociale en gezinsverplichtingen.
- Herhaalde mislukte pogingen om de alcoholinname te stoppen of onder controle te houden.
Wat zijn de meest voorkomende gevolgen?
Hier zijn enkele van de meest voorkomende negatieve resultaten:
- Psychosociale problemen of conflicten, zoals slechte prestaties op het werk of op school.
- Onvermogen om verantwoordelijkheden te behouden.
- Ruzies met familie/vrienden.
- Bezorgdheid van familie of vrienden over uw alcoholgebruik, samen met toenemende conflicten over uw alcoholgebruik.
- Psychische symptomen, zoals verhoogde angst, depressie en slapeloosheid, die de persoon vaak probeert te beheersen met nog meer alcohol.
- Lichamelijke symptomen, waaronder leverbeschadiging of veranderingen in het aantal rode bloedcellen (deze kunnen worden vastgesteld door middel van bloedonderzoek of een lichamelijk onderzoek door een arts).
- Verhoogd risico op borst-, lever-, colorectale, slokdarm- en hoofd-halskanker.
- Verminderde werking van het immuunsysteem (zelfs een enkele keer zwaar drinken kan de werking van het immuunsysteem gedurende 24 uur verminderen).
Hoe wordt de diagnose alcoholgebruiksstoornis gesteld?
Deze stoornis wordt gediagnosticeerd door middel van een interview en onderzoek door een arts of therapeut om te bepalen of de patiënt voldoet aan de meest recente criteria in de Diagnostic Manual of All Mental Disorders.
In sommige gevallen kan de arts, als de persoon ermee instemt, ook diagnostische vragen aan familie of vrienden stellen om te screenen op de mogelijke aandoening. Een persoon moet aan twee van de 11 criteria voldoen om een diagnose te krijgen.
In sommige situaties kan de stoornis moeilijk te identificeren zijn, omdat sommige mensen die het hebben de symptomen goed maskeren. Het is een feit dat er veel mensen zijn die goed kunnen blijven functioneren met een stoornis in het gebruik van alcohol, zozeer zelfs dat degenen die het dichtst bij hen staan, voor de gek gehouden kunnen worden.
De 3 stappen om alcoholgebruiksstoornis te behandelen
Alcoholgebruiksstoornis wordt behandeld door een combinatie van therapeutische benaderingen, steun van leeftijdgenoten en medicatieondersteunde behandeling om terugval te voorkomen. Het belangrijkste om te begrijpen over behandeling is dat het een ziekte is en als zodanig moet worden behandeld zoals elke andere vorm van chronische ziekte die voortdurende behandeling, monitoring en ziektebeheer vereist.
Behandeling voor alcoholgebruiksstoornis volgt over het algemeen drie hoofdstappen:
Identificeer het doel van de behandeling
De eerste stap bij de behandeling is dat de arts en de persoon die de behandeling zoekt, samen een doel overeenkomen. In de meeste gevallen is het doel van de behandeling volledige onthouding van alcohol.
Sommige patiënten met de minder ernstige aandoening kunnen echter het alcoholgebruik hervatten. Voorspellen wie zal slagen is moeilijk en zelfs in deze gevallen zou ik op zijn minst een tijdelijke periode van onthouding aanbevelen alvorens te beslissen of een voorzichtige poging tot matig drinken gepast zou zijn.
stop met het drinken van alcohol
Zodra het doel van alcoholonthouding op korte of lange termijn is vastgesteld, is het volgende doel om veilig te stoppen met drinken.
Stop niet plotseling met drinken. Praat met een arts om er zeker van te zijn dat het veilig is om uw alcoholgebruik te verminderen of te stoppen. Ontwenning aan alcohol kan erg gevaarlijk zijn en als een patiënt met goede bedoelingen abrupt stopt met alcohol zonder medisch toezicht, kan dit hem schade berokkenen.
Mogelijke ontwenningsverschijnselen zijn tremoren, hallucinaties en toevallen, volgens Harvard Health Publishing. Medicijnen worden soms gebruikt om deze symptomen te voorkomen. Ontwenning vindt vaak plaats in een ziekenhuis of klinische kliniek. Praat met uw arts om te bepalen welke actie het beste voor u is.
Alcoholontwenning piekt na 3-4 dagen zonder alcohol, dus als een patiënt in een ziekenhuis moet worden behandeld, kan hij meestal binnen enkele dagen naar huis.
bewaar de resultaten
Nadat de "detox" -periode voorbij is, is het van cruciaal belang dat de behandeling wordt voortgezet om terugval te voorkomen. Fysiek stoppen met alcohol lost de onderliggende problemen niet op die ertoe leiden dat een persoon een alcoholgebruiksstoornis ontwikkelt.
U kunt kiezen voor de volgende hulpmiddelen om de aandoening doorlopend te behandelen:
- Medicijnen: Er zijn verschillende soorten medicijnen om deze aandoening te behandelen, maar geen enkele is een remedie. De medicijnen hebben een licht tot matig effect.
- Advies: mensen leren strategieën om te helpen stoppen met drinken of triggers onder controle te houden. Als er ernstige psychische problemen zijn, is begeleiding om deze aan te pakken van cruciaal belang, samen met begeleiding om het drinkgedrag te veranderen.
- ondersteunen: dit is het belangrijkste. Ondersteuning kan variëren van het koesteren van een omgeving door zaken als het vermijden van bars en mensen die drinken uitlokken, tot sociale steun, zoals lid worden van een zelfhulpgroep zoals de Anonieme Alcoholisten.