Iedereen weet dat een klein persoon gemakkelijker squats kan doen met tientallen kilo's, waarbij de rug superneutraal blijft, alsof het hem niets kost. Maar in de echte wereld hebben lange mensen (zoals ik) het moeilijk om evenwijdig aan de grond te komen zonder hun bekken te kantelen. Niet dat dit iets heel schadelijks is, maar ideaal is het niet.
Waarom gebeurt dit?
Het is eigenlijk te wijten aan onze genetica. Kleine mensen hebben het "voordeel" dat ze kortere botten hebben (met name het dijbeen), wat het hurken voor hen veel gemakkelijker maakt. Daarentegen zijn lange mensen met lange dijbeenderen niet erg "ontworpen" voor squats, hoewel dat geen excuus kan zijn om ze niet te doen.
In feite kunnen we deze signalen gewoon "nabootsen" door simpelweg de voetpositie te verbreden en de afstand van de heup-tot-kniebeweging in verhouding tot het gewicht te verkleinen. In de volgende video zie je het veel duidelijker:
De gehurkte positie komt echter heel dicht in de buurt van die van een kleiner persoon, aangezien gezien vanaf de zijkant (sagittaal vlak) of zelfs vanaf de bovenkant (dwarsvlak), de bredere hoek van de knieën erin de lengte van de dijbeen onder de lat. Het is niet dat het het dijbeen daadwerkelijk doormidden snijdt, maar vanuit een fysiek perspectief, en op dat moment is dat wat er gebeurt.
Wanneer ons dijbeen wordt "ingekort", betekent dit dat we in feite een kleine persoon nabootsen in een gehurkte positie, wat de hefboomwerking voordeliger maakt, zodat we kunnen hurken met het lichaam in een meer open heuppositie. Dit zal meer belasting naar dat specifieke gewricht leiden, in plaats van naar het dijbeen.
Hoewel dit misschien niet voor iedereen van toepassing is, kan het toch iets zijn dat je kan helpen om squats veiliger en in een meer mechanische voordeelpositie uit te voeren. En voordat je begint te zeggen dat een bredere houding minder quad-ontwikkeling heeft, raad ik aan wat onderzoek te lezen dat die bewering niet ondersteunt.